Od momentu powstania teatrów muzyka odgrywała ważną rolę w dramatach scenicznych i komediach. Chóralne ody zostały stworzone, aby oddzielić przedstawienia mówione. Z czasem teatry podzieliły się na te, w których więcej mówiono, tańczono lub śpiewano. Wśród nich wyróżniały się teatry muzyczne, łączące śpiew, taniec i dialogi. Muzyka, ruch i słowa są równie ważne i mogą przekazywać emocjonalne treści miłości i gniewu, patosu i humoru.
Budynek i wnętrze sceny Teatru Muzycznego Capitol są uważane za najpiękniejsze we Wrocławiu i stanowią dziedzictwo kulturowe, jak podaje strona wroclaw-trend.eu.
Historia budynku teatru
Majestatyczny budynek, w którym mieści się kino Capitol, został oddany do użytku w 1929 roku. Kompleks budynków został zaprojektowany przez Friedricha Lippa. Od samego początku wielopiętrowy budynek z majestatyczną fasadą zachwycał swoim pięknem i został uznany za jeden z najpiękniejszych budynków w Europie. Kompleks składał się z trzech głównych części: budynku administracyjnego, hotelu i audytorium na ponad 1000 miejsc. Ponadto mieściły się w nim specjalistyczne sklepy i mieszkania pracowników. Górne piętra pokryte były wykwintnymi mozaikami i ozdobione nowością tamtych czasów — różowym neonem. Budynek zdobił dzielnicę Hartesstraße, w której znajdowały się ogrody spacerowe, kawiarnie, kręgielnia i inne miejsca rozrywki.
Podczas II wojny światowej kompleks został poważnie uszkodzony, fasada straciła kilka pięter, a z budynku pozostały jedynie fragmenty foyer, audytorium i sceny.
W latach 1989-1990 przeprowadzono remont, a sam budynek został wpisany do rejestru zabytków. Wrocław położony jest nad rzeką, więc czasami zdarzają się silne powodzie, z których jedna w 1997 r. spowodowała uszkodzenie budynku, zwłaszcza dolnych kondygnacji i wyposażenia teatru. Budynek wymagał odbudowy.
Podczas rekonstrukcji teatru w latach 2011-2013 jego powierzchnia została czterokrotnie zwiększona, a zabytkowe secesyjne wnętrza zostały odrestaurowane. Widownia Dużej Sceny wygląda równie niesamowicie, jak prawie sto lat temu. Srebrno-złote ściany ozdobione są miedzianymi i zielonymi listwami, a podświetlenie dekoracyjnego sufitu podkreśla jego wyjątkowy kształt. Widownia została zmodernizowana, a fotele ustawiono w łuk, z wnęką pośrodku, dzięki czemu oglądanie spektaklu jest wygodne i nikt nie zasłania widoku na scenę.
Na szczególną uwagę zasługuje specjalny parkiet. Aby poprawić akustykę, na suficie i ścianach bocznych zainstalowano sprzęt akustyczny, nie zakłócając przy tym ogólnego wystroju. Renowacja została przeprowadzona pod kierunkiem arch. Anny Morasiewicz. Odnowiony teatr otrzymał nagrodę Projekt Roku 2005 przyznawaną przez Stowarzyszenie Architektów Polskich.
Odbudowany i zrekonstruowany teatr posiada przeszklony dziedziniec, odrestaurowaną zabytkową część fasady oraz największą w mieście ścianę żywych roślin. Tak niesamowitego i pieczołowicie odrestaurowanego wnętrza z nutą modernizmu z minionej epoki nie ma już w Polsce.
Zmiany nazw teatru muzycznego i jego główna działalność
Nazwa „Capitol” należała do przedwojennego kina, które mieściło się w kompleksie budynków. W 1946 roku budynek został nieco wyremontowany i otwarto w nim największe wówczas kino w Polsce — Kino Śląsk. Nieoficjalnie nazywano je kinem „Premier”, gdyż to właśnie w nim próbowano zorganizować pierwszy pokaz filmu. W latach 1955-1976 w budynku mieścił się teatr muzyczny Operetka Dolnośląska. W latach 1977-1979 teatr przemianowano na Teatr Muzyczny, a w latach 1979-1991 na Operetkę Wrocławską. W latach 1991-2004 obie nazwy połączono, nadając teatrowi nazwę Teatr Muzyczny – Operetka Wrocławska. W 2004 roku odrestaurowano historyczny element i zmieniono nazwę teatru na Teatr Muzyczny Capitol.
Pierwszy zespół teatru powstał zaraz po wojnie w 1945 roku. Aktorzy pochodzili z różnych miast ówczesnej Polski, część z nich z ówczesnego „Teatru Ludowego”. W 1955 roku pierwszym przedstawieniem w teatrze muzycznym była operetka „Zemsta Nietoperza” Johanna Straussa. W drugiej połowie XX wieku repertuar składał się głównie z klasycznych operetek.
Zmiany w repertuarze i zasoby edukacyjne
Główne zmiany profilowe w teatrze muzycznym nastąpiły w 2002 roku, za sprawą nowego dyrektora Wojciecha Kościelniaka. Repertuar teatru odszedł od przestarzałego formatu operetki, więcej uwagi poświęcono muzyce współczesnej i nowatorskim formom reżyserii.
Teatr Capitol prezentuje spektakle dla dzieci i dorosłych o różnym charakterze: widowiska świetlne, musicale broadwayowskie, dramaty literatury polskiej i światowej itp. Wydarzenia Teatru Capitol angażują widzów w intelektualny dialog z twórcami.
Na potrzeby programu edukacyjnego o teatrze muzycznym powstał serial „Bez maski”. Oferuje on szczegółowy wgląd w pracę teatru. Dziewięć krótkich historii filmowych zaprasza do zajrzenia za kulisy, dowiedzenia się, jak aktorzy nakładają makijaż, z czego zrobiona jest sztuczna krew, jak przebiegają próby, na czym polega sztuka dźwiękowców, co można stworzyć za pomocą samego światła, a także obejrzenia wywiadów z mistrzami teatru i ekspertami. Celem serii jest popularyzacja sztuki muzycznej i zachęcenie ludzi do częstszego odwiedzania teatru, a nawet wybrania go jako przyszłego zawodu.
Teatr muzyczny we Wrocławiu to źródło niesamowitych wrażeń i emocji. Jest ważny nie tylko jako forma sztuki, ale także jako sposób komunikacji i wyrażania głębokich uczuć.
