Aktorstwo to nie tylko sztuka transformacji, ale także sztuka wpływania na widza, wywoływania w nim radości lub smutku, złości lub empatii. Kinga Preis dzięki swojemu wybitnemu talentowi aktorskiemu potrafi przedstawić postaci w taki sposób, że na długo pozostają one w sercach widzów. Jest jedną z tych aktorek, które zachwycają swoim talentem zarówno na deskach teatru, jak i na ekranie filmowym — pisze wroclaw-trend.eu.
Kształtowanie się aktorki
Kinga urodziła się w 1971 roku we Wrocławiu. Wszyscy jej bliscy krewni byli przedstawicielami zawodów twórczych. Jej babcia była tancerką, dziadek dyrektorem orkiestry, ojciec skrzypkiem, a matka baletnicą w Operze Wrocławskiej. Życie małej Kingi od najmłodszych lat związane było z teatrem, więc marzyła o tym, by zostać aktorką. Jej babcia nie podzielała tego zamiaru, uważając, że lepiej zostać pianistką, bo aktorzy są zbyt wyczerpujący na scenie. Pierwsze doświadczenie wyjścia na scenę było pierwszym stresem. Kinga musiała wykonać piosenkę i akompaniować sobie na pianinie. Z powodu silnego podekscytowania trzęsły jej się ręce i nie mogła dotknąć klawiszy, ale zaśpiewała dobrze. Po raz pierwszy doświadczyła tak zwanej tremy. Jednak jej pragnienie zostania aktorką pozostało.
Do szkoły teatralnej Kinga dostała się dopiero za trzecim podejściem. Dwukrotnie próbowała dostać się do Krakowskiej Szkoły Teatralnej, ale poradzono jej, by wybrała inny zawód. Na szczęście we Wrocławiu była filia tej szkoły i Kinga mogła być oceniana w swoim rodzinnym mieście. Lata studenckie również nie należały do najłatwiejszych. Nauka nie szła jej łatwo, a pierwsze próby aktorskie były nieudane. Kinga zaczęła własną walkę z tremą, gdyż uważała, że to właśnie ona uniemożliwia jej pokazanie swojego talentu. Marzenie o zostaniu aktorką zainspirowało Kingę i okazało się silniejsze niż przeszkody na jej drodze.
Już podczas studiów w 1995 roku Kinga została obsadzona w głównej roli Kasi w sztuce “Kasia z Heilbronnu”. Swoim występem tak bardzo zaimponowała krytykom, że została uznana za „najlepszy debiut dekady”. Za rolę Kasi otrzymała swoją pierwszą teatralną nagrodę aktorską.
W 1996 roku Kinga Preis ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną we Wrocławiu i została dyplomowaną aktorką.
Doskonalenie umiejętności i uznanie
Profesjonalizm nie oznacza, że możesz się zrelaksować, ponieważ już wiele się nauczyłeś; wręcz przeciwnie, powinna to być ciągła praca. Kinga kontynuowała pracę nad swoim ciałem, gestami, językiem, wrażliwością, umiejętnościami transformacji itp. Dla niej bycie aktorką oznacza stawanie się kameleonem. Czasami wymaga to radykalnych zmian zewnętrznych. Na przykład do jednej roli musi przytyć, do innej schudnąć, do jeszcze innej ogolić głowę. Będąc w ósmym miesiącu ciąży, Kinga wcieliła się w rolę nastoletniej dziewczyny i rozpustną Pani Bovary.
Z roku na rok jej popularność rosła. Krytycy chwalili umiejętności aktorskie Kingi, uważając, że jej mistrzostwo jest niezrównane. Kinga z powodzeniem łączy stan wewnętrzny z zewnętrzną manifestacją, nie ma dla niej znaczenia, czy jest to rola dramatyczna, czy komediowa. Ponadto Kinga z powodzeniem gra role muzyczne w operetkach.
Jej fani z kolei podkreślają, że jest po prostu idealną aktorką, która potrafi zagrać książkę telefoniczną, stołek czy pożądaną kobietę. Kinga nie marzyła o powszechnym uznaniu, a stała się prawdziwą gwiazdą. Zdobyła wiele nagród teatralnych i filmowych, w tym Orła, odpowiednik amerykańskiego Oscara. Do najbardziej prestiżowych należą jednak: Złote i Brązowe Krzyże Zasługi dla Państwa, odznaczenie Zasłużony Działacz Kultury oraz srebrne i brązowe medale Gloria Artis za zasługi dla kultury.
Kino w twórczości Kingi Preis
Kiedy Kinga studiowała w szkole teatralnej, nie wyobrażała sobie, że będzie pożądana w kinie, telewizji, reklamach i teledyskach.
Na ekranie zadebiutowała u boku wybitnego Krzysztofa Zanussiego w filmie „Niepisane prawa”. To właśnie spotkanie z wybitnym mistrzem wpłynęło na jej miłość do kina.
Kiedyś Kinga szczerze przyznała, że większą satysfakcję zawodową czerpie z ról filmowych, choć kocha też teatr. Poważne kino skłania do refleksji, bywa niezwykle emocjonalne, potrafi wyczerpać widza i dotknąć najintymniejszych zakamarków jego duszy. Według Kingi ambitne kino, takie jak art house, jest sztuką wyrafinowaną i elitarną, „kino nie jest dla każdego”. Aktorstwo w teatrze nie wymaga wyczerpującej pracy w plenerze, jak to ma miejsce na planie filmowym. Raz musiała kręcić w zimnie i błocie. Kinga była zaskoczona, jak wiele napięcia udało jej się z siebie uwolnić. Przed kamerą nie da się być nieszczerym, każda emocja odbija się na filmie.
Fenomen sukcesu Kingi Preis jest wynikiem ciężkiej pracy. Wybitne osiągnięcia w sztuce poprzez twórczą ekspresję to droga od porażki i rozczarowania do wytrwałości i profesjonalizmu. W drodze do sukcesu ważne jest, aby mieć marzenia, nie bać się porażek, uczyć się i rozwijać, być zmotywowanym, ciężko pracować, być gotowym na radykalne zmiany w życiu, ćwiczyć samodyscyplinę, być otwartym na współpracę i wierzyć w siebie. Kinga Preis pozostaje najbardziej znaną wrocławską aktorką. Filmografia wybitnej aktorki liczy ponad 50 filmów.
