Reżyser Okil Khamidov, który wybrał Wrocław jako swoje rodzinne miasto

Wrocław, miasto w Polsce, ma bogatą historię i dziedzictwo kulturowe, a wielu jego mieszkańców zdobyło międzynarodową sławę dzięki emigracji do innych krajów. Słynny polski inżynier Edward Moszyński stał się jednym z czołowych budowniczych Stanów Zjednoczonych, pisze portal wroclaw-trend.eu. Jego rodak, elektryk Charles Steinmetz, dokonał w USA odkryć, które zapewniły mu Nagrodę Nobla. Polski pisarz i scenarzysta Marek Hłasko najpierw wyemigrował do Izraela, a później pisał o powojennym życiu Polaków zza oceanu. Izabella Wilk stała się znaną malarką po emigracji do Francji.

Historia reżysera Okila Khamidova potoczyła się zupełnie inaczej. Stał się znanym właśnie we Wrocławiu, po tym, jak wyjechał ze swojego rodzinnego Duszanbe.

Od Duszanbe do Wrocławia

Okil Khamidov urodził się w stolicy Tadżykistanu, Duszanbe, w 1963 roku. Po wykształcenie wyjechał do Moskwy, ponieważ w tamtych czasach Tadżykistan wchodził w skład Związku Radzieckiego. Ukończywszy Wszechzwiązkowy Państwowy Instytut Kinematografii, rozpoczął pracę w wytwórni filmowej „Tadżikfilm”.

W połowie lat 80. XX wieku pracował jako operator nad filmem reżysera Mukadasa Makhmudowa „Pułapka na szakale”. Ten film wszedł na ekrany w 1985 roku. Później Khamidov pracował jako operator nad filmami „Idol” i „Pieriestrojka”.

Na początku lat 90. Okil Khamidov rozpoczął zdjęcia do filmu dokumentalnego „W poszukiwaniu Sijawusza”. Ten film zyskał popularność w Polsce. W ten sposób został zaproszony do tego kraju, by nakręcić kontynuację filmu dokumentalnego. Khamidov postanowił długo się nie zastanawiać. Spakował rzeczy i wyjechał do Polski.

Przyjechał do pracy

Okil Khamidov wielokrotnie opowiadał w wywiadach, że pierwsze lata w Polsce były bardzo trudne w jego życiu. Oczywiście, po upadku Związku Radzieckiego gospodarka Tadżykistanu przeżywała trudności, a zarabianie w branży filmowej w kraju było niemożliwe. Zaproszenie do Polski Khamidov postrzegał jako szansę na osiągnięcie sukcesu i zdobycie majątku, a następnie powrót do rodzinnego Duszanbe z zarobionymi pieniędzmi.

Po przyjeździe do Polski Khamidov został poinformowany, że projekt, na który został zaproszony, został odwołany. Młody operator stanął przed wyborem: wracać do domu lub spróbować osiągnąć coś w nowym kraju. Na początku Khamidov szukał jakiejkolwiek pracy dorywczej. Równocześnie zaczął uczyć się języka polskiego. Po ośmiu miesiącach intensywnej pracy Okil Khamidov poznał odpowiednie osoby, które zaproponowały mu pracę jako asystent operatora w jednej ze stacji telewizyjnych.

Umiejętnościami Khamidova zachwycali się wszyscy w Polsce. Pracował przy różnych projektach telewizyjnych, takich jak wiadomości, transmisje sportowe czy różne talk-show. Z czasem prosty operator z Duszanbe stał się znanym reżyserem z Wrocławia.

Mistrz w swoim fachu

W połowie lat 90. Okil Khamidov rozpoczął pracę jako reżyser i scenarzysta polskich seriali. W 1999 roku na ekranach telewizji publicznej pojawił się serial dramatyczno-komediowy „Świat według Kiepskich”. Khamidov poświęcił temu serialowi 8 lat swojej pracy reżyserskiej.

Serial „Świat według Kiepskich” był tak popularny, że po emisji pierwszych odcinków w Polsce stali się znani wszyscy, którzy brali udział w tej „operze mydlanej”. Warto dodać, że budżet serialu był wtedy bardzo niski, a większość aktorów to były osoby początkujące. Popularność zdobył także reżyser Khamidov. Już rok później objął kierownictwo nad nowym programem rozrywkowym „Gra w ciemno”, który emitowany był na kanale Polsat przez dwa lata.

Następnie Khamidov podjął się realizacji jeszcze dwóch talk-show. Na tym samym Polsacie pojawił się teleturniej „Grasz o kasę”, a kilka miesięcy później Khamidov zapoznał polską publiczność z „Rosyjską ruletką”. Pomimo nazwy, licencja na program należała do Amerykanów. Zasady gry polegały na tym, że pięciu uczestników stawało na scenie przypominającej bęben rewolweru.

W 2003 roku Khamidov pracował nad nowym serialem „Fala zbrodni”. W tym projekcie reżyser brał udział tylko w pierwszym odcinku, a następnie skoncentrował się na nowym serialu, który pobił wszystkie rekordy oglądalności, liczby odcinków i obsady aktorskiej. Oczywiście chodzi o najpopularniejszą polską „operę mydlaną” – „Pierwsza miłość”.

Okil Khamidov otworzył tę „puszkę Pandory”, którą kręcą w Polsce od ponad 20 lat i nie wiadomo, kiedy ten serial zostanie zakończony. Reżyser brał udział w trzech sezonach. W tym czasie na ekranach pojawiło się 536 odcinków. Po zakończeniu pracy nad dwoma projektami – „Pierwszą miłością” i „Światem według Kiepskich” – zrobił sobie krótką przerwę, a następnie rozpoczął pracę nad nowymi produkcjami.

Kopie światowych seriali

W 2010 roku Okil Khamidov został reżyserem dokumentalnego serialu „Dlaczego ja?”. Serial powstał na podstawie niemieckiego formatu „Podejrzane sprawy”. Polska wersja serialu bardzo zainteresowała widzów i była produkowana do 2024 roku. Ponadto od niemieckiej stacji RTL zakupiono licencję na serial „Rodzina w centrum uwagi”. W Polsce serial ten nosi tytuł „Trudne sprawy”.

Wkrótce Okil Khamidov zrozumiał, że kopie znanych światowych seriali odnoszą w Polsce duży sukces. Jak zauważali widzowie, dla nich to było coś swojskiego. Warto dodać, że większość swoich seriali Khamidov kręcił we Wrocławiu.

W 2013 roku Khamidov uruchomił serial „Zdrady”, który w oryginale emitowany był w Stanach Zjednoczonych i nosił tytuł „Cheaters” (ale nie należy mylić z serialem pod tym samym tytułem, który ukazał się w Wielkiej Brytanii na BBC). Ponadto kilka innych seriali zostało nakręconych na podstawie francuskich i niemieckich oryginałów.

Następnie Okil Khamidov nakręcił dokumentalny serial „Detektywi w akcji”. Ten serial nie miał odpowiedników na świecie. Opowiadał o prawdziwych wydarzeniach kryminalnych w Polsce. Zdjęcia do serialu dokumentalnego odbywały się głównie we Wrocławiu.

Reżysera Khamidova zainteresował ukraiński serial „Sługa narodu”. Ta historia początkowo go zafascynowała, a po tym, jak Wołodymyr Zełenski wygrał wybory prezydenckie na Ukrainie, zakochał się w tym serialu. Kilka lat pracy i w 2023 roku w Polsce ukazała się wersja ukraińskiego serialu. Tytuł Khamidov pozostawił bez zmian. Zgodnie ze scenariuszem, główny bohater to zwykły nauczyciel, ale nie w Kijowie, lecz w Warszawie.

Szczęśliwy Polak, ale w sercu Tadżyk

Khamidov wielokrotnie podkreślał, że jest zadowolony ze swojej kariery w Polsce. Mimo to nigdy nie zapomina o swojej ojczyźnie. Okil Khamidov wychowuje trójkę swoich dzieci, wpajając im zarówno tradycje polskie, jak i tadżyckie.

Historia tego reżysera mogłaby spokojnie stać się scenariuszem autobiograficznego filmu. Młody operator bez doświadczenia, który przyjechał do Polski z 50 dolarami w kieszeni, stał się znanym reżyserem, kierującym własnym studiem filmowym „Tako Media”.

Co ciekawe, Okil Khamidov, pracując już jako reżyser, nie miał polskiego obywatelstwa, a otrzymał je dzięki synowi. W 2003 roku Khamidov został zaproszony na obiad prezydentów Polski i Tadżykistanu — Aleksandra Kwaśniewskiego i Emomali Rachmona. Po tym spotkaniu Kwaśniewski zachwycił się twórczością Khamidova.

Później syn znanego reżysera, Komiljon Khamidov, otrzymał możliwość udziału w Mistrzostwach Europy w szachach. Prezydent Kwaśniewski zaproponował młodszemu Khamidovu reprezentowanie Polski i przyznał mu obywatelstwo. W ten sposób polskie obywatelstwo uzyskał także Okil Khamidov.

W swoim rodzinnym Wrocławiu Okil Khamidov jest uważany za bardzo wpływowego i wybitnego mieszkańca miasta. Na jego serialach wychowały się całe pokolenia Polaków, a niektórzy chętnie oglądają je po kilka razy.