Restauracja Česká ★9.1

Wieczór, w którym zamawia się nie piwo, tylko sposób jego nalania

Restauracja Česká to jedna z nielicznych tankoven w Polsce — a to znaczy, że karta piwna zaczyna się nie od marek, lecz od stylów nalewania. Hladinka, šnyt, mlíko i čochtan stoją tu obok siebie jak osobne pozycje, i to one, a nie deser, wyznaczają rytm wieczoru w centrum miasta.

Koncepcja

Tankovna to system, w którym niepasteryzowany Pilsner Urquell jedzie z browaru prosto do lokalu i ma trafić na miejsce w ciągu doby lub dwóch. Piwo mieszka w kilkusetlitrowych tankach — tutaj miedzianych, pięćsetlitrowych, ustawionych tuż przy wejściu, w pełnym widoku dla przechodniów. W środku tanka jest worek, który podciśnienie dociska, więc piwo idzie do kranu bez dodatkowego kontaktu z dwutlenkiem węgla; zasada mówi, że ma zostać wypite w ciągu trzech tygodni od zatankowania i tygodnia od otwarcia tanka. Cała reszta lokalu jest podporządkowana tej jednej rzeczy — łącznie z drugim adresem marki w Warszawie i z napisem nad główną salą: «Kde se pivo pije, tam se dobře žije».

Co zamówić

Na start klasyka czeskiej gospody: tatarák s topinkou, plzeňská bulharka z czosnkiem, utopenci w zalewie z ostrą cebulą, nakładany hermelín z preclem, a dla dwóch osób deska piwosza z pieczonym boczkiem, karkówką, pasztetem i kiełbaską. Z zup česnečka i vývar s nudlemi. Dalej idą pozycje, po które tu się wraca: vepřové kolínko na černém pivu z kapustą, chrzanem i kiszonym ogórkiem, vepřo knedlo zelo, hovězí guláš z knedlikami i surową cebulą, pečená kachna s červeným zelím, moravský vrabec ze szpinakiem, medová žebírka oraz smažený sýr z frytkami i tatarem. Na koniec marlenka — miodowy tort z orzechami albo kakao. Do tego kofola dla tych, którzy piwa nie piją.

Wnętrze i atmosfera

Wnętrze jest celowo proste: drewniane stoły, ciepłe światło, rustykalne detale i miedziane tanki jako główny element scenografii — nie ukryte w zapleczu, tylko wystawione na widok. To gospoda, a nie restauracja z ambicjami cichego wieczoru: przy pełnej sali robi się gwarno, kufle jadą szybko, a rozmowa toczy się przy większym stole. Sprawdza się na spotkanie kilku osób, długi wieczór przy jednym gatunku piwa nalewanym na cztery sposoby albo na sytą kolację przed wyjściem dalej w miasto.

Pytania i odpowiedzi

Czy trzeba rezerwować stolik? W weekend warto, ale rezerwacja przepada po kwadransie spóźnienia, więc lepiej przyjść punktualnie.

Czym różnią się hladinka, šnyt i mlíko? Proporcją piany do piwa: hladinka to klasyczne nalanie z kremową czapą, šnyt jest mniejszy i mocniej spieniony, a mlíko to niemal sama gęsta, słodkawa piana.

Co zamówić przy pierwszej wizycie? Vepřové kolínko na czarnym piwie albo vepřo knedlo zelo, a do tego hladinkę — to najkrótsza droga do zrozumienia tego miejsca.

Czy jest coś dla wegetarian? Tak: smažený sýr, nakładany hermelín i carpaccio z pieczonej czerwonej buraczki z kozim serem.

Czy to dobre miejsce na większą grupę? Tak — długie stoły i szybka obsługa sprawiają, że kilkuosobowe ekipy obsługuje się tu bez problemu.

Godziny otwarcia